Ιεροδιδασκαλείου Βελλάς

ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΣΤΕΦΑΝΟΥ  ΚΩΛΕΤΤΑ

Ενώπιον πλήθους κόσμου και επισήμων των τοπικών αρχών που κατέκλυσε την αίθουσα τελετών της πρώην Ζωσιμαίας Ακαδημίας πραγματοποιήθηκε στις 6 Απριλίου 2016 η βράβευση από την Ένωση αποφοίτων Ιεροδιδασκαλείου Βελλάς  Ιωαννίνων του συνδημότη μας  εκπαιδευτικού-συγγραφέα Στέφανου Κωλέττα για το σύνολο του συγγραφικού έργου του και την εν γένει συμβολή του στα Ελληνικά Γράμματα και στον Ελληνικό πολιτισμό.

Την προσωπικότητα και το έργο του Στέφανου Κωλέττα παρουσίασαν με τα καλύτερα λόγια ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Γεώργιος Καψάλης, ο φιλόλογος-ερευνητής και τέως βουλευτής κ. Μιχαήλ Παντούλας, ο  τέως πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ιωαννιτών κ. Δημήτριος Γιωτίστας, η εκπαιδευτικός Σιώζου Ευαγγελία και η ιστορικός κ. Παρασκευή Τάσση. Συντονίστρια ήταν η δημοσιογράφος κ. Ελένη Ρεμπέλου.

Εντύπωση αλλά και έκπληξη προκάλεσε η ευχαριστήρια προς το κοινό ομιλία του βραβευθέντος, η οποία εκφωνήθηκε ακολουθώντας (αντιστρόφως) την εξελικτική πορεία και διαδρομή της ελληνικής γλώσσας, από τη σημερινή της μορφή μέχρι την εποχή του Ομήρου.  Μεγάλη όμως συγκίνηση προκάλεσε στο ακροατήριο μια λυρική ελεγεία σε αρχαϊκή γλώσσα, με την οποία έκλεισε την ομιλία του ο Στέφανος Κωλέττας, η οποία ήταν αφιερωμένη στον αλήστου μνήμης γιο του Νικόλαο.

Την πλακέτα απονομής τιμής  επέδωσε στον βραβευθέντα ο πρόεδρος της Ένωσης Αποφοίτων Ιεροδιδασκαλείου Βελλάς κ. Δημήτριος Φλώρος. Με παρέμβαση όμως της συντονίστριας κ. Ελένης Ρεμπέλου και υπό τα χειροκροτήματα του κοινού κλήθηκε ως συμμέτοχη στην απονομή και η σύζυγός του Σταματία, στην οποία άλλωστε έκαναν ειδική αναφορά και οι ομιλητές κ.κ. Καψάλης Γεώργιος και Παντούλας Μιχαήλ.

Την εκδήλωση κόσμησε με την εμφάνισή της η χορωδία του 27ου Δημοτικού σχολείου Ιωαννίνων, ενώ υπήρχε στον προθάλαμο και μικρή έκθεση παλιών σχολικών βιβλίων (μέρος της συλλογής του βραβευθέντος).

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟΣ ΚΑΙ ΧΑΙΡΕΤΙΣΤΗΡΙΟΣ ΟΜΙΛΙΑ TOY ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΩΛΕΤΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΤΙΣ 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016 ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΙΕΡΟΔ/ΛΕΙΟΥ ΒΕΛΛΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΛΙΣΜΟ.

Όταν ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων ανακοινώνει δημόσια ότι αισθάνεται τιμή για την παρουσίαση του έργου ενός συγγραφέα, τότε ποιο μέγεθος και ποιον βαθμό τιμής θα πρέπει να θεωρήσει για τον εαυτό του ο συγκεκριμένος συγγραφέας, όταν είδε και άκουσε και προπαντός αισθάνθηκε προ ολίγου να παρουσιάζει το έργο του ο συγκεκριμένος πρύτανης του Ιωαννίνοισιν Πανεπιστημίου εντιμολογιότατος κ. Γεώργιος Καψάλης;

Όταν δύο επίσης ελλογιμότατοι ομιλητές-παρουσιαστές, γνωστοί σε όλους μας, οι αξιότιμοι κύριοι Μιχάλης Παντούλας και Δημήτριος Γιωτίτσας, δεν βρήκαν παρά εγγκώμια να πλέξουν και επαίνους να παραθέσουν, μαζί με τις τρεις ερίτιμες κυρίες Ευαγγελία Σιώζου-Γκούντα, Παρασκευή Τάσση και τη συντονίστρια Ελένη Ρεμπέλου, πώς εγώ να τους ανταποδώσω τις οφειλόμενες ευχαριστίες μου, υπό την αιχμαλωσία και την επήρεια μιας τόσο μεγάλης συναισθηματικής φόρτισης, που μου δημιούργησαν ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί αθροιστικά, με τα τόσο πηγαία και καλοπροαίρετα λόγια τους;

Όταν ακόμη το Δ.Σ. της Ένωσης αποφοίτων Βελλάς αποφάσισε προ ολίγων μηνών, ομόφωνα, να μου απονείμει αυτή τη μεγάλη τιμή, ενώπιόν σας,  ερίτιμες κυρίες και αξιότιμοι κύριοι, που με τιμάτε και με συγκινείτε βαθύτατα με την παρουσία σας και την αυθόρμητη διάθεσή σας να έρθετε κοντά μας, τι άλλο μπορώ εγώ να προσφέρω τόσο στον πρόεδρο κ. Δημήτριο Φλώρο και στα μέλη του Δ.Σ, όσο και σε όλους εσάς, σαν μια μικρή έστω ανταπόδοση, εκτός από την απέραντη αγάπη μου, την απεριόριστη εκτίμησή μου και τη μέγιστη ευγνωμοσύνη μου σε όλες και όλους σας;

Εἶναι μιά τόσο δύσκολη στιγμή γιά μένα, ὄχι γιατί δέν θέ μποροῦσα νά βρῶ τίς κατάλληλες λέξεις καί τά λόγια ἐκεῖνα πού ἁρμόζουν στήν περίσταση, ἀλλά ἐπειδή διαισθάνθηκα ἐκ τῶν προτέρων, ὅτι οἱ ἐσωτερικές συναισθηματικές διεργασίες, πού θά συντελοῦνταν αὐτές τίς τόσο συγκινησιακές καί τόσο βαθιά ἀνθρώπινες στιγμές, θά ἦταν ἀπό μόνες τους ἔκδηλες καί διάχυτες στά χαρακτηριστικά τοῦ προσώπου μου, ἀλλά καί ἱκανές νά επικοινωνήσουν νοερά μέ τούς δικούς σας ἐνδόμυχους συναισθηματικούς δέκτες. Ἐκείνους τούς  δέκτες πού μποροῦν νά δημιουργήσουν αὐτομάτως τήν ἀμοιβαιότητα μιᾶς ἀμφίδρομης σχέσης, σέ μιά δεδομένη καί μοναδική στιγμή νοερῆς μέν ἀλλά καθοριστικῆς ἐπικοινωνίας, ἀρκεῖ νά συλλαμβάνωνται, νά διαβάζωνται καί νά ἑρμηνεύωνται τά ἐκπεμπόμενα καί λαμβανόμενα ἔνθεν καί ἔνθεν μηνύματα τῆς ἐξωτερικευμένης αὐτῆς  ἔκφρασης πού διαγράφεται στό πρόσωπο τοῦ καθενός μας.

Εἶναι ἀληθές τό γεγονός ὅτι, ἅμα τῇ ἀνακοινώσει τῆς εἰσηγήσεως τοῦ προέδρου τῆς Ἑνώσεως ἀποφοίτων, περί ἀπονομῆς τιμῆς εἰς τό πρόσωπόν μου, ἐξεπλάγην κατ’ ἀρχήν, δοθέντος ὅτι οἱ ἄξιοι ἀπονομῆς τιμῆς καί βραβεύσεως πλεῖστοι ὅσοι εἰσίν καί ἕκαστος εἰς τόν ὅν διεκρίθη καί κατεξιώθη χῶρον. Ἀπεδέχθην, κατ’ ἀρχήν, τήν τοῦ Συμβουλίου ἀπόφασιν, ὡς αὕτη ἐκρίθη καί δι’ ὅν ἐτέθη σκοπόν. Πλήν, ἡλικίαν ἔχων, ἥν καί ὑμεῖς ὁρᾶτε, κρίσιν δέ, σύνεσιν, συναίσθησιν καί ἐπίγνωσιν τήν ἐξαρκοῦσαν, οὐ δύναμαι ἀληθῶς  τοιούτου μεγέθους ἀπόδοσιν τιμῆς ἤ γέρατος ἐπίδοσιν ἀβασανίστως ἐπωμισθῆναι, ὅτι συγγραφεῖς μέν πολλοί καί ἄριστοι καί πλέον καλλίονες ἐμοῦ, διδάσκαλοι δέ καί προϊστάμενοι καί ἐκπαιδεύσεως στελέχη ὁμοίως καθ’ ἅπασαν τήν ἐπικράτειαν. Οὐδενός ἄρα εἰς οὐδέν τῶν ἄλλων διαφέρω.

Δυναίμην ἄν ἔγωγε ἀποδεχθῆναι ταύτην τήν τιμήν, εἰ πλέον αὐτῶν  καί τῶν ἄλλων εἴς τι ὑπερεῖχον.

Προσήκει μέν πᾶσιν ὑμῖν ἐπαινεῖν τούς ἐπαξίους καί τούς ὑπέρ τῶν ἄλλων σπουδαῖόν τι πράξαντας ἤ μέγα τι τοῖς ἐπιγενομένοις καταλιπόντας. Δεῖ δέ ὑμᾶς ἅπαντας εἰδέναι, ὅτι οὐ περί πλείστου ζητητέον τό ἐπιβραβεύεσθαι  ἀλλά τό δικαίως καί ἐπαξίως πράττειν καί τόν βίον μηδέποτε κεκμηκότα οὐδέ ῥαθυμοῦντα τόν βραβευόμενον διάγειν.

Ἔγωγε, λέξω μετά παρρησίας, εἰ καί πέπονθα λυγρά, φιλοσοφίας δυνάμει καί θυμοῦ συνάρσει, ταῦτα μετά  σθένους ἀντιπαρῆλθον, ἀρωγός καί τοῖς οἰκείοις γενόμενος. Παῖς ἔτι ὤν, εἶτα δέ νεανίας ἡβάσκων, σφόδρα τῶν γραμμάτων ἔκτοτε ἠράσθην  κοὐδέποτε τήν τούτων σπουδήν ἄχρι σήμερον κατέλιπον, εἰ καί ἐν ἀπορίᾳ ἐχόμενος καί πόνους καί παννυχίας καί χειμῶνας δριμεῖς  ὑποστάς.

Τούτων δοθέντων, περί τήν τῆς γλώττης ἡμῶν τῆς πατρώας σπουδήν, ἅπαντα τόν βίον ἠνάλωσα καί πρός τοῦτο, ἔτι δέ καί ὡς γλωσσαμύντωρ, ἴσως ἐνίων ἑτέρων συγγραφέων ὑπερέχω. Και, τούτου ἕνεκεν, τιμήν τήν ἀποδιδομένην ἀσμένως  ἀποδέχομαι καί τό χρεόν αποτίω, εὖ εἰδώς, τό ὀφειλόμενον εὔγνωμον ἐμοῦ χρέος τοῖς ἐπιβραβεῦσαι συμφρονήσασι.

Ὅτι δέ γλῶτταν μᾶλλον δεῖ πάντας ἡμᾶς διαφυλάττειν ἤ ὁτιοῦν ἕτερόν τι, οὐκ ἀμελητέον ἀλλά πρώτιστον καί κράτιστον. Γλῶττα ἡ Ἑλληνίς ἀφ’ ἑαυτῆς αὐτάρκης ἐστίν, μή ἔχουσα χρείαν οὐδεμιᾶς ἑτέρας. «Γλῶτταν δὲ ὅπως σημαίνῃ τι ἑτέρῳ», ὡς Ἀριστοτέλης ἔφη, ἤ «τή γλῶσσα μοῦ ἔδωσαν ἑλληνική, στίς ἀμμουδιές τοῦ Ὁμήρου» κατ’ Ἐλύτην τόν ποιητήν, ἔτι δέ κατά Σολωμόν Διονύσιον «μίγαρις ἔχω ἄλλο στό νοῦ μου πάρεξ ἐλευθερία καί γλῶσσα».

 Ἡμεῖς δ’αὐτοί, τῆς ἡμετέρας γλώσσης ἁπάσης μᾶλλον αὐτόχειρες γεγόναμεν. Πλήθουσιν σολοικισμῶν και γλωσσαλγημάτων πλείστων ὅσων τῶν τηλεοπτικῶν δημοσιογράφων τά λεγόμενα.  Ὁμοίως καί ἐπί ἱκανῶν τῶν καθ’ ἑκάστην κυκλοφορούντων ἐφημερίδων τε καί περιοδικῶν ἐντύπων γλῶττα ἡ πάτριος ἐν πολλοῖς βαναύσως κακοποιεῖται. Εἰς δέ τά σχολεῖα, ἀπολακτισθείσης ἤδη τῆς κλασσικῆς παιδείας, τῶν μαθητῶν οἱ πλεῖστοι ὑπό λεξιπενίας πάσχουσι καί νοσοῦσι. Βαβυλωνία γάρ γεγόναμεν, βαρύς δέ ἔπληξεν αἰών παιδείαν τε καί γλῶτταν τήν ἑλληνίδα καθομιλουμένην. Γλῶτταν δέ μή ἔχοντες ἀποπνιγόμεθα πάνυ χαλεπῶς.

Περαίνων, ἐπιτραπήτω μοι, ὦ πρόεδρε τῆς Ἑνώσεως καί ὦ φίλτατοί μοι προσκεκλημένοι, ὅπως, παρεκλίνων, ὡς ἔπος εἰπεῖν, κατά τι τοῦ σκοποῦ τῆς ἐδηλώσεως ταύτης, μίαν καί μόνην ἐλεγείαν βραχύστιχον ἀπαγγείλω ὑμῖν, δίκην ὀφειλομένου ἀναθήματος ἤ δίκην χοῶν καί σπονδῶν, τῷ ἀλήστου μνήμης ἐκλιπόντι τέκνῳ ἐμοῦ καί τῆς συνεύνου Σταματίας, ἔχουσαν οὕτω:

Φάος ἡλίου ἐν ἀνθεμόεντι ἔαρι,

ἄλαστον ἐμόν μελιχόμειδον πάι,

ἐριθαλέων ἀνθέων καί ἐλιχρύσων

νεόκμητον ἔρνος ἠρινοῖσιν ἀρούροις.

Μνασόμεθα ἀώρου νεότητος ἥβην

ξύν δάκρυσιν ὑετίοισιν κατά γαῖαν,

ἅμα δ’ εἰδότες εὖ, οὔ τι που τέθνηκας,

ἀλλά, μεταστάσεως ἐντυχών ἐν αἰθέρι,

οὐδέ τί σε χρή τῶν βιοτικῶν ἔτι.

Κελλύφιον δ’ ἔστω σοι ἐμόν ἦτορ.

(Ἔρρωσθε καί πάντα χαίρετε, τύχη δέ τοι ὄλβια δοίη κἀγαθά εἰς ἅπαντας ὑμᾶς.)

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ όλες και όλους σας. Ήταν πάρα πολύ μεγάλη η τιμή που μου κάνατε.

Ιωάννινα 6 Απριλίου 2016

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΩΛΕΤΤΑΣ

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΕΝΩΣΗΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΙΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΕΙΟΥ ΒΕΛΛΑΣ

ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΒΡΑΒΕΥΣΗΣ ΤΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΩΛΕΤΤΑ ( 6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016)

Με την ιδιότητα του προέδρου της Ένωσης Αποφοίτων Ιεροδιδασκαλείου Βελλάς Ιωαννίνων, έχω την τιμή και τη χαρά να βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας αξιότιμες κυρίες και αξιότιμοι κύριοι, σε μια εκδήλωση απονομής τιμής και βράβευσης, την οποία αποφάσισε ομόφωνα το Διοικητικό Συμβούλιο, του εκπαιδευτικού-συγγραφέα-Βελλαΐτη Στέφανου Κωλέττα, για το συγγραφικό έργο του και την εν γένει συμβολή του στα Ελληνικά Γράμματα και στον Ελληνικό Πολιτισμό.

O Στέφανος Κωλέττας είναι ένας εκπαιδευτικός, που ανήλθε όλες τις υπηρεσιακές βαθμίδες της εκπαίδευσης, σε επίπεδο νομού, κι ένας πολυγραφότατος και πολυβραβευμένος συγγραφέας, που έχει προσφέρει πάρα πολλά, όπως θα ακούσουμε στη συνέχεια.

 Γνώστης της Ελληνικής γλώσσας σε όλες τις εξελικτικές της διαδρομές, από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα, με ευαισθησίες στον τόπο που τον γέννησε, στην Ήπειρο, αλλά και στον ελληνικό πολιτισμό γενικότερα. Επιπλέον έχει διατελέσει επί μία σχεδόν 20/ετία Γενικός Γραμματέας της Ένωσής μας, θέση την οποία κατέχει επάξια και σήμερα.

Στο πρόσωπο του Στέφανου Κωλέττα, αποδίδουμε σήμερα τιμές και επιβραβεύουμε μαζί του μια ολόκληρη ταξιανθία αποφοίτων Βελλαϊτών, οι οποίοι, από το 1911 και μετά, διέπρεψαν, καταξιώθηκαν και μεγαλούργησαν, τόσο στον δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Φαίδρυναν και αγλάισαν με την παρουσία τους, τη μόρφωσή τους, τις αρετές που κοσμούσαν τον χαρακτήρα τους και τις αξίες μέσα στις οποίες είχαν γαλουχηθεί παιδιόθεν, τα Ελληνικά Γράμματα, τις Νομικές, τις Ιατρικές, τις Οικονομικές, Πολιτικές, Παιδαγωγικές, Θεολογικές, Κλασικές και Θετικές επιστήμες όλων των Πανεπιστημίων της χώρας και ιδιαίτερα των Ιωαννίνων σε μεγάλο αναλογικά αριθμό, και έχουν διαπρέψει σε διαφόρους τομείς μεγάλης εμβέλειας και πανελλήνιας ακτινοβολίας.

Δεν διανοηθήκαμε ποτέ να θέσουμε σε υποδεέστερη μοίρα τους αποφοίτους άλλων  σχολών των Ιωαννίνων και της Ηπείρου γενικότερα ούτε να ισχυριστούμε ότι εκείνοι διέπρεψαν λιγότερο. Δεν βάζουμε στην προκειμένη περίπτωση κανένα τέτοιο μέτρο σύγκρισης. Απλά, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσής μας, ως φορέας εκπροσώπησης των αποφοίτων της Βελλάς, σκέφτηκε να αναδείξει στο εξής όσες το δυνατόν περισσότερες προσωπικότητες Βελλαϊτών, τιμώντας με τον τρόπο αυτόν τη Σχολή από την οποία αποφοιτήσαμε. Τη Σχολή που, απλά χωριατόπαιδα τότε, με γνώρισμα σχεδόν γενικευμένο την πενία και την ανέχεια, μας έδωσε τα κατάλληλα εφόδια, την προδιάθεση για μελέτη, την έφεση για περισσότερη γνώση. Και με την εξαρκούσα παιδεία που λάβαμε, ένας μεγάλος αριθμός αποφοίτων επιδόθηκε λίαν επιτυχώς σε περαιτέρω σπουδές και σε ανώτατες πνευματικές και επαγγελματικές αναζητήσεις και επιδιώξεις.

Οι απόφοιτοι της Βελλάς, με το φρόνημά τους αλώβητο και ασύλητες τις αξίες εντός τους, κάλυψαν όλους σχεδόν τους τομείς της πολιτικής, κοινωνικής, διοικητικής, επιχειρηματικής και εκπαιδευτικής δραστηριότητας και σταδιοδρομίας. Διέπρεψαν και διαπρέπουν ακόμη ως Εκπαιδευτικοί, ως περιώνυμοι Γιατροί, ως Νομομαθείς και Οικονομολόγοι, ως ανώτατοι Δικαστικοί, ως αυτοδημιούργητοι Επιχειρηματίες, ως Τραπεζιτικά Διευθυντικά στελέχη, ως Βουλευτές, ως Υπουργοί, ως Δήμαρχοι, ως Σχολάρχες στον ιδιωτικό τομέα και σε ένα πλήθος άλλων δραστηριοτήτων.

Από το άλλο μέρος οι δεσμοί που αναπτύχτηκαν μεταξύ μας στη διάρκεια της εκεί 6/ετούς φοίτησής μας, δεν μπόρεσαν ποτέ να αποδυναμωθούν ούτε να αποσυνδεθούν, γιατί οι ενωτικοί κρίκοι δεν ήταν καμωμένοι από κάποιο μεταλλικό και διαβρώσιμο στην πορεία του χρόνου υλικό στοιχείο, αλλά ήταν δεσμοί άρρηκτοι διαβίου, καμωμένοι από ψυχή και πνεύμα, από βιώματα έντονα και κοινά, από μια εξάχρονη συμβίωση, με τις ίδιες ευκαιρίες εκπαίδευσης, μέσα στο ίδιο περιβάλλον και κάτω από τα εκπαιδευτικά πρότυπα και ιδεώδη εκείνης της εποχής.

Ο Στέφανος Κωλέττας είναι απλά ένας από τους εκατοντάδες αποφοίτους της Βελλάς και κρίναμε ότι η προσφορά του στα Ελληνικά γράμματα ήταν ικανή για μια τέτοια διάκριση και απονομή τιμής και ότι η απόφασή μας αυτή θα είναι η απαρχή για ένα νέο ξεκίνημα της Ένωσής μας  προς την κατεύθυνση βράβευσης και άλλων περιωνύμων Βελλαϊτών στη συνέχεια.

Σας ευχαριστούμε πολύ που τιμήσατε με την παρουσία σας την εκδήλωσή μας αυτή και πιστεύουμε ότι οι κ.κ. ομιλητές θα δικαιώσουν την επιλογή μας αυτή.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΦΛΩΡΟΣ

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Στέφανος Κωλέττας γεννήθηκε και ζει τώρα στην Κάτω Λαψίστα Ιωαννίνων. Σπούδασε επιστήμες Αγωγής και έλαβε δύο πτυχία (Βελλάς με βαθμό 8,77 και Διετούς μετεκπαίδευσης στο Μαράσλειο Διδασκαλείο με βαθμό 9,78). Γράφτηκε επίσης στην Παιδαγωγική Σχολή του Esslingen της Γερμανίας.

Αρχικά υπηρέτησε ως δάσκαλος σε σχολεία της Κεφαλληνίας, των Αθηνών, της Γερμανίας και του Νομού Ιωαννίνων.

Υπηρέτησε επίσης στο ειδικό σχολείο σωματικά ανάπηρων παιδιών της πόλης Vaihingen της Γερμανίας, καθώς και στο εκπαιδευτικό τμήμα του Ελληνικού Γενικού Προξενείου της πόλης Stuttgart.

Διετέλεσε Γραμματέας και στη συνέχεια Προϊστάμενος της Νομαρχιακής Επιτροπής Λαϊκής Επιμόρφωσης Κεφαλληνίας και Ιθάκης. Μέλος, αιρετό μέλος και Πρόεδρος Περιφερειακών Υπηρεσιακών Συμβουλίων Νομού Κεφαλληνίας και Νομού Ιωαννίνων.

Επί δέκα και πλέον χρόνια (3 θητείες) διετέλεσε προϊστάμενος πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης του Νομού Ιωαννίνων, ασκήσας και καθήκοντα διευθυντού Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στον ίδιο νομό, θέση από την οποία και συνταξιοδοτήθηκε.

Έλαβε μέρος σε πολλά σεμινάρια, διεθνή συνέδρια, επιμορφώσεις στη Σχολή Δημοσίων Υπαλλήλων, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Ινστιτούτο Διαρκούς επιμόρφωσης, Διοικητικών στελεχών εκπαίδευσης κ.ά.

Δίδαξε διοικητικά θέματα σε Περιφερειακά Εκπαιδευτικά Κέντρα δασκάλων και καθηγητών και σε σεμινάρια νεοδιόριστων εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στους Νομούς Ιωαννίνων, Θεσπρωτίας και Κέρκυρας.

Ασχολήθηκε εντατικά με την περιβαλλοντική εκπαίδευση, την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου μας. Ιδιαιτέρως ασχολείται με τη μελέτη και την έρευνα της αρχαιοελληνικής Γραμματείας, αρυόμενος τα στοιχεία, για την τεκμηρίωση των βιβλίων του, κατ’ εξοχήν με πρωτογενείς πηγές, καθώς γνωρίζει την αρχαία Ελληνική Γλώσσα, στην οποία έγραψε και αρκετές ωδές, ύμνους, εγκώμια, επιγράμματα κ.ά. Είναι μέλος αρκετών ενώσεων συγγραφέων και λογοτεχνών.

Έγραψε 30 και πλέον συνολικά βιβλία, εκ των οποίων 20 έχουν εκδοθεί, 9 είναι μεν ολοκληρωμένα αλλά παραμένουν ανέκδοτα και τα υπόλοιπα είναι ημιτελή. Έγραψε επίσης περισσότερα από 70 άρθρα σε διάφορα περιοδικά και εφημερίδες πανελλήνιας και τοπικής εμβέλειας. Έχει ακόμη μια συλλογή 3.000 περίπου σχολικών βιβλίων και περιοδικών του περασμένου καλού καιρού και της νοσταλγίας, η οποία έχει εκτεθεί πολλές φορές και από διαφόρους φορείς.

Για το συγγραφικό του έργο τιμήθηκε με βραβεία και επαίνους από διάφορους φορείς (Ακαδημία Αθηνών, Ηπειρωτική Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός», Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών, Δήμο Ιερής Πόλης Μεσολογγίου, Πανελλήνια Ένωση Λόγου και Τέχνης, με απονομή πλακέτας από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων κ.ά).

Αναζήτηση στο Σάιτ

Κατοχυρωμένα δικαιώματα: Πανελ.Σύνδεσμος Αποφοίτων Ιεροδιδασκαλείου Βελλάς. Σχεδίαση: Ζουρελίδης Συμεών. Επιμέλεια : Οικονόμου Παύλος

Υλοποιήθηκε από Webnode